Met IC&S proberen we elke kerst iets leuks te doen. Dit jaar hadden we besloten om iedereen te verrassen met een iPhone. Niet alleen leuk om mee te bellen maar ook handig aangezien de ontwikkelomgeving op de iPhone zich prima leent om gekoppeld te worden aan onze monitoring omgeving. Dus Marloes en ik naar New York om 25 iphones te kopen.

Tijdens de voorbereiding hadden we vastgesteld dat Apple maximaal 2 iPhones per persoon verkoopt. Dit om, volgens Apple, te zorgen dat zoveel mogelijk mensen met de kerst een iPhone konden kopen. Vlak voordat wij weggingen is, vanwege toenemende produktie, dat aantal bij Apple verhoogd naar 5. Dat zou dus betekenen dat we maximaal 10 iPhones mee zouden kunnen nemen. Niet helemaal correct; Apple’s definitie van een persoon is een unieke creditcard met daarbij een persoon die zich kan identificeren voor die creditcard. Tijdens onze voorbereiding, toen de limiet nog op 2 stond, hadden we hier rekening mee gehouden; het was ons gelukt om totaal 16 creditcards te verzamelen zodat we minimaal 32 iPhones mee zouden kunnen nemen. Het uiteindelijk kopen van 25 iPhones was dus een fluitje van een cent.

Daarna moest de hele bulk nog Nederland in. Natuurlijk was het onze intentie om dit op een zo net mogelijke manier te doen en dus netjes het invoer proces te doorlopen. Collega Quintijn had ter voorbereiding uitgebreid gebeld met de zakelijke afdeling van de Douane. Hier werd verteld dat bij aankomst wij met de 25 iPhones de rode lijn (?) moesten volgen naar de aangifte balie van de Douane. Daar zouden ze de iPhones kunnen inklaren. Wij zouden dan de BTW moeten afdragen en vervolgens zouden we ’s avonds, tijdens het kerstdiner van kantoor, onze medewerkers kunnen verrassen.

Om 6:50 in de ochtend landden wij op Schiphol. Na eventjes op de tassen gewacht te hebben vervolgden wij onze weg richting de aangifte balie van de Douane. Ter plekke werden we geholpen door een nette Douanier. Na verteld te hebben dat we 25 iPhones wilden invoeren gaf deze persoon aan dat de Douane dat niet kan. Sinds 1 januari 2007 moet dat gedaan worden via een expiditeur (dat zijn bedrijven die een cursus van de Douane hebben gehad over hoe ze spullen moeten inklaren in Nederland, dit wist ik ook niet, maar dat kon de Douanier daar ter plekke uitleggen). Ik gaf aan het jammer te vinden dat die informatie niet ook bekend is bij de Douanetelefoon, die hadden we immers niet voor niets gebeld! Hij vond dat ook vervelend maar z’n teamleider gaf, ondanks dat ze feitelijk het proces van inklaren nog prima zelf kunnen doen, geen krimp en wou niet meewerken. Op mijn opmerking “Dit stimuleert mij niet echt om in het vervolg netjes aangifte te doen van zaken, temeer ook omdat de boete, in ons geval, vrijwel net zo hoog is als de inklaringskosten” reageerde hij dat hem dat niet echt veel interesseerde, en dat hij gewoon de regels volgde. Waarop ik zei dat wij ook de regels volgde alleen dat hun informatiedienst (de Douane telefoon) compleet andere regels hanteert dan de mensen daar op locatie. Een andere Douanier, die met ons te doen had en zei dat hij dan wel op eigen titel de iPhones zou inklaren, werd door diezelfde teamleider tot een halt geroepen.

Een van de oplossingen op dat moment was een expiditeur vinden op het gebied van Schiphol die alsnog die iPhones zou kunnen inklaren. Lastig, want zaterdag is een dag dat de meeste expiditeurs misschien en dus eigenlijk niet aanwezig zijn (later hoorde ik dat ze er zondag juist wel zijn). Terwijl Marloes binnen het aankomstdeel van schiphol moest blijven en ik dus ondertussen tezamen met Quintijn, die ons kwam ophalen, overal aan het zoeken was naar een expiditeur, waren we inmiddels al uren bezig om die iPhones de grens over te krijgen. Na 5 uur en 50 minuten op Schiphol te hebben rondgezocht (Marloes was ondertussen bij de Douane aan het wachten en Quintijn stond in een expiditie hal te wachten op expiditeurs) waren we het zat. Om 12:40 zijn de iPhones in een kluis gelegd en zijn we van Schiphol vertrokken naar Scheveningen.

’s Avonds, tijdens de presentatie, was het helaas niet mogelijk om de iPhones weg te geven. De maandag daarop hebben we via een expiditeur (die ons zeer goed geholpen heeft) de iPhones snel in handen gekregen en ze op kantoor uitgedeeld.

Het volgende moet mij nog van het hart; de Douane komt op dit moment op mij over als zwaar on-georganiseerd. De Douane telefoon en de organisatie ter plekke op Schiphol zijn niet in-sync en uberhaupt zijn ze slecht op orde om met dit soort situaties om te gaan (wanneer je vraagt bij welke expiditeur terecht moet krijg je een gigantische lijst, ze mogen namelijk geen voorkeur hebben. Dan blijkt dat ze eigenlijk geen lijst hebben, maar dat je die bij de Schiphol info balie moet halen. De info-balie heeft nog nooit gehoord van een lijst met expiditeurs). Ik was wel zeer te spreken over de jonge Douanier die ons geholpen heeft, zijn wil om te helpen en om zaken in orde te maken gaf een zeer positief beeld van de Douane. Zijn teamleider heeft dit gevoel direct in de kiem gesmoord.

De uiteindelijke expiditeur die ons geholpen heeft zorgde voor een prima afhandeling.

De Douane zelf kwam ook nog met een grappig verhaal. Er blijkt een persoon constant op en neer te reizen tussen de VS en NL om iPhones te importeren. Hij geeft ze niet aan (slim natuurlijk) en wordt af en toe door de Douane onderschept. Met deze bezigheid strijkt de man, volgens de Douane, zo’n 18.000 euro netto per maand op.