Zaterdagmorgen, nog 2 sessies te gaan. Slapen is moeilijk na een TED dag, je hoofd zit vol informatie en je krijgt een sterk gevoel om aan de slag te gaan, om te helpen. Iedereen kijkt uit naar Al Gore en is nog zwaar onder de indruk van Ben Zander, die gisteravond de hele boel op z’n kop zette. Dat is een vrij lastige positie om te beginnen, tussen twee van zulke zwaargewichten in.

Paul Collier, hoogleraar economie op de universiteit van Oxford komt met een zeer sterk verhaal. Zijn vraag is “Hoe voorzien we de miljard armste mensen op onze planeet van reele hoop?”. Hij geeft aan dat we moeten gaan nadenken over hoe we beter met elkaar kunnen gaan samenwerken. De VS heeft naar WOII ook voor een sterke her-opbouw gezorgd door economische handreikingen te doen. Dergelijke handreikingen moeten ook gedaan worden naar de armere landen. Anders, zo zegt hij, neemt de ellende toe en daarmee ook de kwaliteit van het leven voor onze kinderen.

Next up: Al Gore. Ik was eerst in de veronderstelling dat dit een nogal gehyped verhaal gaat zijn. Hij zou immers de verkiezingen, jaren geleden ‘verloren’ (bijzondere democratie) hebben onder andere doordat hij niet voldoende uitstraling had. Of hij heeft het er snel bijgeleerd of iets gevonden waar z’n hele hart vol van is maar deze man krijgt de hele zaal plat. Met een hele sterke presentatie licht hij zijn punten over global warming nogmaals toe. Een nieuwe stap in het proces, global warming staat nu bij veel overheden en mensen op de agenda alleen vaak onder op de agenda. Terwijl het probleem ieders probleem aan het worden is en men dat pas lijkt te gaan beseffen als het te laat is. Al Gore pleit voor een globale organisatie die targets op het gebied van global warming gaat aanpakken en daarbij ondersteuning krijgt van overheden wereldwijd. Hij toont een sterk filmpje dat een prijs heeft geworden voor het inzichtelijk maken van het probleem. De Verenigde Staten krijgt ook nog een veeg uit de pan als enige land dat zich niet aan het Kyoto protocol houdt.

Nog maar net bekomen van Al Gore komt John Francis ten tonele. Deze persoon besloot vroeg in zijn leven om geen gebruik te maken van auto’s en om alleen nog maar te luisteren en niet meer te praten. Lopend door de VS krijgt hij les op universiteiten, haalt een bachelor en gaat later, zonder te spreken, les geven. Zijn activiteiten leiden ertoe dat hij tot ambassadeur van de Verenigde Naties wordt benoemd. Op dat moment, hij heeft dan 17 jaar niet gesproken, besluit hij weer te gaan spreken omdat zijn functie dusdanig belangrijk is dat hij moet kunnen zeggen wat van belang is. Zijn verhaal dwingt respect af voor zijn mate van overtuiging.

In een hele korte sessie komt Johny Chung Lee op. Chris Anderson, de curator van TED, vertelt dat hij op Youtube aan het kijken was naar technologische hoogstandjes. Hij kwam al snel bij de video’s van Johny die twee enorm leuke techno uitvinden laat zien. Aan de hand van een WII remote controller maakt hij van een normale projector en een laptop een interactieve writeboard. Leuk detail, het werkt ook volledig multi-touch (net als de Apple iPhone). Naast het writeboard heeft hij met de WII remote controller een head tracking systeem gebouwd. Door gebruik te maken van head tracking kun je op elke display feitelijke 3d beelden genereren. De computer bepaald de positie van je hoofd ten opzichte van het scherm en past hetgeen getoond wordt hierop aan. Beide filmpjes zijn zeer de moeite waard!

Als laatste is er Bob Geldof. Ook hij weet mij zeer te verbazen. Zonder gebruik te maken briefjes, beamer of wat dan ook komt hij met een goed verhaal wat nog redelijk samenhangend is ook. Het woord fuck wordt veelvuldig gebruikt en hij neemt zich geen blad voor de mond om de dingen te noemen zoals ze zijn. De rode draad van zijn verhaal is dat we door allerlei festivals etc. aardig ons best doen om de wereld een betere plek te maken maar dat mensen nog sterker betrokken moeten zijn. Per jaar verdwijnen er honderden talen, en daardoor culturen. Deze culturen bestaan uit jaren van verhalen, grappen, muziek en collectieve kennis. Het is schandalig dat dat verdwijnt.

Na een BBQ op het strand is TED dan officieel afgelopen. Het is een grote achtbaan geweest en ik baal er van dat ik me voor volgend jaar misschien niet op tijd heb ingeschreven. Voor mij begint nu in elk geval een compleet ander, maar daardoor niet minder leuk avontuur, van Lasvegas2miami!

Eelco van Beek
Managing Director